Czubryca czerwona

Przyprawy kuchni orientalnej – część 1.

Kraje Orientu od zawsze fascynowały Europejczyków swym bogactwem kolorów i smaków. Egzotyczne, dalekie krainy inspirowały poetów, pisarzy, i kucharzy. Intensywne smaki Orientu możemy wnieść do naszej kuchni dzięki stosowanym w tych krajach przyprawom. Oto trzy z nich, chętnie stosowane także w polskich domach.

Anyż

Owoce drzewa Badiana mają kształt gwiazdek, dzięki czemu są nie tylko wspaniałą, aromatyczną przyprawą, ale mogą stanowić też ozdobę dań. Ma lekko gorzkawy smak i stosowany jest do przyprawiania mięs, kompotów, słodkich wypieków oraz alkoholi. Od setek lat znane sa także jego właściwości lecznicze: stosowany jest na niestrawność, kaszel, ma działanie grzybobójcze i bakteriobójcze.

Curry

Popularna mieszanka przypraw, którą także w Polsce chętnie wykorzystuje się do przyprawiania podawanych z makaronem lub ryżem mięs. Podkreśla nie tylko smak, ale i nadaje potrawom charakterystyczny, pomarańczowy kolor. Stosowane w kuchni orientalnej i indyjskiej curry jest mieszanką różnych przypraw: kolendry, kurkumy, chili, kopru włoskiego, kuminu i kozieradki.

Cynamon

Cynamon to jedna z najbardziej charakterystycznych przypraw na świecie. Jego zapachu nie da się pomylić z żadną inną przyprawą. Już odrobina cynamonu jest doskonale wyczuwalna w deserach, mięsach czy ryżu. Idealnie wręcz smak jabłek i gruszek. Ma działanie antyseptyczne, ułatwia trawienie i może być stosowany wspomagająco w chorobach górnych dróg oddechowych.

To tylko trzy z setek przypraw orientalnych. W kolejnych wpisach będziemy przybliżać następne przyprawy, podamy także przepis z ich zastosowaniem.

Czarnuszka – skarb ukryty w maleńkim ziarenku.

Czarnuszka to niezbyt jeszcze popularna przyprawa, której intensywny smak jedni uwielbiają, a inni – nie znoszą. Jej maleńkie ziarenka w kształcie piramidek są czarne i gładkie, a w swym wnętrzu skrywają niezwykłe bogactwo składników odżywczych. Mają też leczniczą moc.

Ziarna czarnuszki w kuchni

Zapach i smak czarnuszki określa się jako ostry, intensywny, nieco pieprzny. Wyczuć można w nim także nutę kminku. Świetnie sprawdza się jako substytut czarnego pieprzu. Najlepiej podkreśla smak domowego pieczywa: chleba, bułeczek, wytrawnych ciasteczek. Pysznie smakuje w cieście pizzy warzywnej.

Skład czarnuszki

Jednak tym, co wyróżnia ziarenka czarnuszki na tle innych przypraw, jest jej niesamowity wręcz skład i działanie lecznicze. Zacznijmy od tymochinonu – związek, który zapobiega alergiom pokarmowym. Indukuje on także zaprogramowaną śmierć komórek, ma więc działanie przeciwnowotworowe. Inne cenne składniki czarnuszki to:

  • fosfolipidy i fitosterole,
  • białka i węglowodany,
  • alkaloidy,
  • olejki eteryczne,
  • witaminy i związki mineralne.

Oddziaływanie na organizm

Skład czarnuszki sprawia, że możemy z powodzeniem stosować ją w zapobieganiu i leczeniu różnych problemów zdrowotnych:

  • ma działanie antyhistaminowe – poprawia samopoczucie alergików,
  • wzmacnia układ odpornościowy i reguluje jego aktywność,
  • wzmaga produkcję erytrocytów i podnosi poziom hemoglobiny – jest więc lekiem na anemię,
  • wykazuje silne działanie przeciwgrzybicze, przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe,
  • usuwa pasożyty takie jak tasiemiec, przywra, owsiki, włosień kręty i blastocysta,
  • obniża ciśnienie krwi,
  • zapobiega tworzeniu się kamieni nerkowych,
  • ma pozytywny wpływ na żołądek – zapobiega wrzodom,
  • chroni przed promieniowaniem, jest więc niezastąpiona dla osób poddawanych radioterapii w chorobie nowotworowej,
  • leczy zmiany skórne takie jak trądzik, wysypki, grzybice i zakażenia bakteryjne. Pomaga także opanować atopowe zapalenia skóry i łuszczycę,
  • reguluje poziom cukru we krwi, chroni i leczy trzustkę – polecana jest więc cukrzykom,
  • wykazuje działanie przeciwlękowe, przeciwdepresyjne i uspokajające,
  • przyspiesza gojenie się ran.

To tylko niektóre z wielu niezwykłych właściwości oleju z czarnuszki. Wiedzieli o nich już ludzie starożytni, chętnie wykorzystując ją w medycynie. My także możemy korzystać z nich, by zapewnić sobie zdrowie.

Pokrzywa zwyczajna — roślina o wyjątkowych właściwościach

Większość z nas traktuje pokrzywę zwyczajną jako pospolity chwast, który sprawia wiele problemów. Tymczasem okazuje się, że jest niezwykle wartościową rośliną leczniczą. Jej właściwości znane są od wieków. Zawiera wiele cennych witamin, soli mineralnych i mikroelementów. Dzięki nim pokrzywa pomaga w walce z reumatyzmem, anemią, a ponadto oczyszcza krew i wzmacnia wątrobę.

Lecznicze substancje zawarte w pokrzywie

Pokrzywa zwyczajna od setek lat wykorzystywana jest w medycynie naturalnej. Szczególne zastosowanie mają jej liście oraz korzeń. W zielonych częściach rośliny znajduje się chlorofil, beta-karoten, witaminy C, K, B2 i B5, histamina, sole mineralne tj. żelazo, magnez, potas. W liściach znajdują się również olejki eteryczne. W korzeniach zawarte są natomiast lipidy, lignany, krzemionka i liczne minerały.

Sok z pokrzywy — zastosowanie

Sok z pokrzywy najlepiej jest przygotować z młodych roślin zebranych na przełomie kwietnia i maja. Aby go otrzymać, należy zmiażdżyć liście i łodygi i wycisnąć z nich płyn. Zarówno sok, jak i napar ze świeżych i suszonych liści ma działanie bakteriobójcze, przyspiesza gojenie się ran, poprawiają kondycję skóry głowy, zwalcza łupież i wzmacnia włosy. Regularnie spożywany sok z pokrzywy wzmacnia organizm i działa przeciwanemicznie. Sok z pokrzywy można również kupić w sklepach zielarskich. Zaleca się picie jednego kieliszka soku z pokrzywy dziennie.

 

Suszenie pokrzywy

Podobnie jak w przypadku soku, do suszenia najlepiej nadają się listki młodej rośliny, która jeszcze nie kwitła. Liście i korzenie powinno się suszyć w przewiewnym zacienionym miejscu, elementy rośliny powinny być rozłożone pojedynczo, tworząc cienką warstwę. Kolor odpowiednio wysuszonych liści nie powinien się zmienić.

Herbata z pokrzywy

Przez wielu nazywana jest naturalnym antybiotykiem. Można ją sporządzać zarówno ze świeżych, jak i suszonych liści. Ma działanie moczopędne, zatem powinny pić ją osoby cierpiące na kamicę nerkową oraz te, które mają częsty problem z zatrzymaniem wody w organizmie. Picie herbaty z pokrzyw zaleca się również kobietom, które zostały świeżo upieczonymi mamami. Przyspiesza ona produkcję mleka oraz pomaga pozbyć się nadmiaru kilogramów. Można ją pić bez obaw o zdrowie noworodka. Co więcej, herbata z pokrzywy pomaga w regeneracji organizmu, wzmacnia odporność, pomaga w problemach z krążeniem krwi. Obniża również poziom cukru i usprawnia przemianę materii. Dla utrzymania zdrowia zaleca się picie filiżanki naparu z pokrzywy każdego ranka zamiast kawy.

 

 

Przeciwwskazania

Niestety herbata z pokrzywy nie jest dla wszystkich. Jej picia powinny unikać kobiety cierpiące na nowotwory narządów rodnych, przewlekłe choroby nerek oraz osoby zażywające leki na cukrzycę.
W obecnych czasach ludzie zapominają, że wszystkie najważniejsze składniki odżywcze utrzymujące nasze ciało w zdrowiu i dobrej kondycji zawarte są w przyrodzie. Wiele roślin, tak jak pokrzywa, nie jest docenianych i niestety często są niepotrzebnie zwalczane. Pokrzywa jest jedną z cenniejszych roślin, bardzo powszechną i łatwą w przygotowaniu, Dlatego nie bójmy się po nią sięgnąć i wprowadźmy ją na stałe do swojej diety.