Czarny pieprz – niedoceniona przyprawa

Czarny pieprz to, obok soli, najpopularniejsza w naszej kuchni przyprawa. Używamy do do przyprawiania zup, mięs, warzyw i sałatek. Nadaje on naszym potrawom pełnego, nieco ostrego smaku, określanego jako „pieprzny”. Jest to jednak przyprawa niedoceniana – mało kto zdaje sobie sprawę z właściwości zdrowotnych czarnego pieprzu.

Pochodzenie i skład

Czarny pieprz pochodzi z terenów obecnych Indii. Jest owocem tropikalnego drzewa i rośnie na nim w tak zwanych gronach. Czarne, aromatyczne kuleczki stanowią efekt procesów suszenia i fermentacji tych owoców.

Za smak pieprzu odpowiedzialna jest piperyna – alkaloid, który prezentuje także pozytywny wpływ na zdrowie człowieka. Poza nią znajdziemy w pieprzu także witaminy C i K oraz pierwiastki takie jak mangan, potas i żelazo.

Wpływ pieprzu na zdrowie człowieka

Przy pomocy czarnego pieprzu wyleczymy wiele dolegliwości, które mogą stanowić dla nas uciążliwe towarzystwo:

  • dolegliwości trawienne – pieprz przyspiesza trawienie, zapobiega zaparciom, kolkom oraz biegunkom. Regularne spożywanie dużych ilości pieprzu zapobiega gromadzeniu się w naszych jelitach gazów, które mogą być przyczyną nieprzyjemnych i bolesnych wzdęć. Pieprz działa także napotnie, toteż polecany jest w przypadku przeziębienia i grypy – ułatwia pozbywanie się z organizmu toksyn i drobnoustrojów;
  • nadwaga – badania kliniczne udowodniły bez cienia wątpliwości, że zawarta w pieprzu piperyna nie tylko zapobiega tworzeniu się komórek tłuszczowych, ale także rozbija już istniejące. Pieprz polecany jest więc sportowcom i osobom, które pragną przyspieszyć swój metabolizm;
  • kaszel – pieprz to uznany w medycynie ajurwedyjskiej lek na kaszel. Ma działanie silnie oczyszczające górne drogi oddechowe, toteż polecana jest osobom o kaszlu mokrym, z zapaleniem oskrzeli czy niedrożnością górnych dróg oddechowych. Wystarczy zjeść rosół, mocno przyprawiony pieprzem, by poczuć ulgę;
  • właściwości antyoksydacyjne – piperyna dezaktywuje wolne rodniki, a także naprawia szkody, wyrządzone przez nie w naszych tkankach i narządach. Dzięki spożywaniu pieprzu stajemy się zdrowsi i wyglądamy młodziej.

Poza tym piperyna zwiększa wchłanialność witamin C i A oraz składników takich jak selen czy betakaroten. To wszystko, w połączeniu z ostrym, charakterystycznym smakiem, czyni czarny pieprz doskonałym dodatkiem do wszelkich potraw i dań.

Przyprawy z domowego ogródka

Nie musisz kupować przypraw w sklepie. Jeśli dysponujesz choć niewielkim ogródkiem – możesz uprawiać w nim wiele rodzajów ziół, nawet tych pochodzących z cieplejszych regionów świata. Masz wówczas nie tylko absolutną pewność odnośnie pochodzenia używanych przez Ciebie w kuchni przypraw, ale także niemałą satysfakcję. jakie zioła możesz uprawiać w domowym ogródku?

Jakie rośliny będą stanowiły dla nas źródło przypraw? Pietruszka i lubczyk – to rośliny stosunkowo łatwe w uprawie: musisz tylko pamiętać, by nie stały w miejscu bardzo zacienionym. Nie wolno także zapomnieć o ich codziennym podlewaniu. Listki zbierasz na bieżąco, wrzucając do rosołu czy domowej galarety. Łatwo je wysuszysz na gazecie, dzięki czemu ich smak i aromat będzie Ci towarzyszył także zimą. Z kolei krzaczki mięty ślicznie prezentują się w ogródku: na rabatce czy w skrzynkach. Latem możesz używać ich do przyrządzenia lemoniady czy deseru lodowego bezpośrednio po zerwaniu. Pamiętaj jednak by uprzednio opłukać je zimną wodą. Do uprawy w ogródku doskonale nadaje się także aromatyczna bazylia: lubi stanowiska nasłonecznione i osłonięte od wiatru. Podlewaj ją regularnie, a codziennie wypuści nowe listki, które możesz suszyć na zimę.

Zioła powinny stać na stanowiskach słonecznych i osłoniętych od wiatru. Gleba powinna być żyzna i przepuszczalna, bogata w próchnicę. Jeśli ziemia w Twoim ogródku nie spełnia tych warunków – nic straconego! Domieszka ziemi odpowiedniej jakości pomoże Twoim ziołom uzyskać odpowiednie właściwości.

Pielęgnacja ziół jest prosta i ogranicza się do kilku czynności:

  • podlewanie – jeśli lato jest gorące i suche, pamiętaj by codziennie podlewać ogródek. Rób to wieczorem, tuż po zachodzie słońca i nie żałuj wody;
  • przycinanie – jeśli codziennie zrywasz listki, możesz pominąć tę czynność. Pamiętaj jedynie o przycięciu pędu, z którego zerwałeś listki;
  • pielenie – chwasty rosną znacznie szybciej niż zioła, konkurując z nimi o składniki pokarmowe i wodę. Musisz więc regularnie wyrywać je spomiędzy krzaczków;
  • nawożenie – choć można nawozić zioła konwencjonalnymi nawozami, polecamy stosować raczej te naturalne, na przykład samodzielnie przygotowany kompost. Wszak prędzej czy później plony trafią na Twój talerz, muszą więc być bezpieczne dla zdrowia.

Domowy ogródek ziołowy to źródło wielu witamin i składników odżywczych, a także smaku. Jego pielęgnacja zapewni Ci dużo satysfakcji, a wymaga niewielkich nakładów pracy.

Pokrzywa zwyczajna — roślina o wyjątkowych właściwościach

Większość z nas traktuje pokrzywę zwyczajną jako pospolity chwast, który sprawia wiele problemów. Tymczasem okazuje się, że jest niezwykle wartościową rośliną leczniczą. Jej właściwości znane są od wieków. Zawiera wiele cennych witamin, soli mineralnych i mikroelementów. Dzięki nim pokrzywa pomaga w walce z reumatyzmem, anemią, a ponadto oczyszcza krew i wzmacnia wątrobę.

Lecznicze substancje zawarte w pokrzywie

Pokrzywa zwyczajna od setek lat wykorzystywana jest w medycynie naturalnej. Szczególne zastosowanie mają jej liście oraz korzeń. W zielonych częściach rośliny znajduje się chlorofil, beta-karoten, witaminy C, K, B2 i B5, histamina, sole mineralne tj. żelazo, magnez, potas. W liściach znajdują się również olejki eteryczne. W korzeniach zawarte są natomiast lipidy, lignany, krzemionka i liczne minerały.

Sok z pokrzywy — zastosowanie

Sok z pokrzywy najlepiej jest przygotować z młodych roślin zebranych na przełomie kwietnia i maja. Aby go otrzymać, należy zmiażdżyć liście i łodygi i wycisnąć z nich płyn. Zarówno sok, jak i napar ze świeżych i suszonych liści ma działanie bakteriobójcze, przyspiesza gojenie się ran, poprawiają kondycję skóry głowy, zwalcza łupież i wzmacnia włosy. Regularnie spożywany sok z pokrzywy wzmacnia organizm i działa przeciwanemicznie. Sok z pokrzywy można również kupić w sklepach zielarskich. Zaleca się picie jednego kieliszka soku z pokrzywy dziennie.

 

Suszenie pokrzywy

Podobnie jak w przypadku soku, do suszenia najlepiej nadają się listki młodej rośliny, która jeszcze nie kwitła. Liście i korzenie powinno się suszyć w przewiewnym zacienionym miejscu, elementy rośliny powinny być rozłożone pojedynczo, tworząc cienką warstwę. Kolor odpowiednio wysuszonych liści nie powinien się zmienić.

Herbata z pokrzywy

Przez wielu nazywana jest naturalnym antybiotykiem. Można ją sporządzać zarówno ze świeżych, jak i suszonych liści. Ma działanie moczopędne, zatem powinny pić ją osoby cierpiące na kamicę nerkową oraz te, które mają częsty problem z zatrzymaniem wody w organizmie. Picie herbaty z pokrzyw zaleca się również kobietom, które zostały świeżo upieczonymi mamami. Przyspiesza ona produkcję mleka oraz pomaga pozbyć się nadmiaru kilogramów. Można ją pić bez obaw o zdrowie noworodka. Co więcej, herbata z pokrzywy pomaga w regeneracji organizmu, wzmacnia odporność, pomaga w problemach z krążeniem krwi. Obniża również poziom cukru i usprawnia przemianę materii. Dla utrzymania zdrowia zaleca się picie filiżanki naparu z pokrzywy każdego ranka zamiast kawy.

 

 

Przeciwwskazania

Niestety herbata z pokrzywy nie jest dla wszystkich. Jej picia powinny unikać kobiety cierpiące na nowotwory narządów rodnych, przewlekłe choroby nerek oraz osoby zażywające leki na cukrzycę.
W obecnych czasach ludzie zapominają, że wszystkie najważniejsze składniki odżywcze utrzymujące nasze ciało w zdrowiu i dobrej kondycji zawarte są w przyrodzie. Wiele roślin, tak jak pokrzywa, nie jest docenianych i niestety często są niepotrzebnie zwalczane. Pokrzywa jest jedną z cenniejszych roślin, bardzo powszechną i łatwą w przygotowaniu, Dlatego nie bójmy się po nią sięgnąć i wprowadźmy ją na stałe do swojej diety.